The Church of Jesus Christ of Latter-Day Saints will soon celebrate its 50th year here in the Philippines on 30th of April 2011. That is almost two months from now which will be held at the Big Dome, Araneta Coliseum.
I am proud to say that I am part of it Me, Richard Orzal and his brother Ryan Orzal are part of the Jubilee Celebration. Me and Richard will dance along with the youth for Mantones-CariƱosa and Maskara and we are also part of the Ballroom dancers along with Ryan Orzal.
We are very excited!
We had our second dry run at Cuneta Astrodome last Saturday, 26th of February 2011. We really enjoyed it and we are very proud because the Young Women and Young Men from Novaliches and Quezon City Stake did their very best and perform very well. We are very proud of them!
We are hoping that they will perform more at Araneta!.
Good luck to all of us! Always remember that we are not doing this for our own sake but also to our Heavenly Father!
Location: Manila Philippines Temple
Speakers: Sis. Mary Jane Pomarejos, Bro. Dennis Pomarejos and President Revillo
We started the devotional by singing Hymn Number 266 The Time is Far Spent and an opening prayer of Bro. Niko Ruivivar.
Sis. Mary Jane Pomarejos was the first speaker and she advice us to wait for the right person to come and what are the qualities of a right man.
According to her the qualities of a right man are:
- A right man should honor his priesthood
- Honors womanhood
- He should be a full tight payer
- He should be taking you to the temple
Lastly, President Revillo. He said "Temple Marriage is not a suggestion it is a commandment from the Lord"
He also tackles how to prepare for a Full time mission. That if you are already on the right age you need to pray, fast and attend the institute for you to know the importance of going on a Mission,
He also told us about the life of a full time Missionary. He said a full time missionary should lock their heart, be obedient to the Mission President and should change their attitude.
After the mission, he said there are 2 types of Return Missionaries:
- True Return Missionary
- Return Monster
- GSIS - Galing Sa Ina ang Suporta
- Logging - Laging Istambay
- PAL - Palamunin
- PNB - Palamunin Ng Biyenan
- Single Adult
- Sobrang Adult
- Super Adult
For Brother return missionaries, they should know the signs that a sister will going to show them.
Always ask for the guidance of the Holy Ghost. Never expect a perfect husband or wife because marriage is a long time process of adjustment.
GO For Temple Marriage! Stick to the Gospel! Be Active!
Bakit ka unfair?
Paano nga ba masasabing unfair ang isang tao?
Unfair ka din ba?
Bakit kaya may mga taong unfair? Unfair talaga di ba?
Maraming papuring sinasabi sayo. Tapos pagdating sa evaluation biglang bagsak pala?! Ang katwiran niya hindi ka kasi masyadong nakikipagkwentuhan sa kanila. Eh pano makikipag kwentuhan eh puro kabastusan naman ang pinag-uusapan nila! Maayos ka naman na nakikisama sa kanila pero pagdating sa behavior bagsak ka! Ha? what happen? Ano ba talaga ang basihan nila?
Paano nga ba siya nag come up ng ganung grade o score? Kailangan ba bastusin mo rin siya tulad ng ginagawa ng iba? Kailangan ba pag niyaya ka niya uminom ng alak kahit di ka umiinom iinom ka? Aba?! alisan daw ba ng dignidad ang tao?! Unfair talaga!
Masyado yatang pumasok sa utak mo na mataas ang posisyon mo? Masyado mo namang kinacareer yan. Naku! huwag kang ganyan. Baka pag bumagsak ka sobra kang masaktan! Isa pang pagkakamali at makakarating na yan sa nakatataas! Tsk.. Tsk.. Tsk..
May araw ka rin! Alam mo kung sino ka! Kung mabasa mo man to! Wala akong pakialam!
![]()
Ano nga ba ang pakiramdam kapag nakakatulong ka sa kapwa mo? Meron ka bang nararamdaman? Madalas ka bang tumutulong sa kapwa mo?
Ako, madalang lang ako tumulong sa kapwa ko. Tutulong lang ako kung mukhang mapapagkatiwalaan yung tutulungan ko o yung talagang nakaka-awa na. Hehe. Pwede nyong sabihin na namimili ako ng tutulungan pero yun talaga ang totoo eh.
Pero alam ko sa sarili ko na talagang kakaiba ang fulfillment na nararamdaman pag nakakatulong. Masasabi kong kakaiba talaga. Yung para bang hindi mo matanggal yung ngiti sa mga labi mo. Ang drama no? Pero yan talaga naramdaman ko e.
Minsan lang talaga kong tumulong, madalas kung magbibigay man ako sa mga namamalimos sa kalye pero hanggang limang piso lang. Ang barat di ba? Pero minsan nung tumulong ako kasama ko si boyfriend. May nakita kami na mag-asawa na talagang mukhang lumong lumo. Nangunguha sila ng mga basura at napaka pamilyar ng mukha nila sa'kin. Nung mga oras na yun naglalakad na kami pauwi, nung makita namin sila na nasa may lilim at malalim na nag-iisip. Narinig namin ng di sinasadya na kulang yung nakuha nilang basura at hindi ito kasya na pambili ng pagkain at pamasahe pauwi. Nagkatinginan kami ni Richard, nung una parang wala lang sakin. Nung medyo nakalayo na kami sinabi sa kin ni Richard kung ano ang nasa isip nya. Nung una talagang nagdadalawang isip ako. Pero naisip ko na din na mahirap nga yung ganung kalagayan. Kaya we both decided na balikan sila at tulungan.
Pagbalik namin nakita pa rin namin sila sa ganung sitwasyon, nag-iisip, nakakunot ang noo at pawisan. Nilapitan namin sila at tinanong kung ano ang problem. Nung una nahiya sila magsalita pero dahil sa pangangailangan nagsalita din sila at sinabi ang kanilang problema. Kulang daw ang pera nila na pamasahe pauwi. Tinanong namin kung taga-saan sila at kung magkano ang pamasahe nila. Inabutan namin sila ng sapat na halaga para makauwi at nawala na din ang kanilang pag-aalala.
Masaya kaming umuwi dahil alam namin na kahit sa konting sandali ay naging mabuting samaritano kami. Masarap talagang makatulong.
Kung kayo ang nasa ganung sitwasyon at may maririnig o makikita kayong tulad nila ano ang gagawin niyo?
Blog Archive
- June 2012 (1)
- February 2011 (2)
- July 2010 (1)
- September 2009 (3)
- August 2009 (14)
- July 2009 (4)
- June 2009 (5)
- May 2009 (8)
- September 2008 (27)